" OSVALT "

Το απρόοπτο κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα, ενώ το σοφά προγραμματισμένο κάνει ο,τι μπορεί..

Χρήστος Π. - Η Καρδιά μου αντιμιλάει

My Love by Sia (with Lyrics)

if i could read your mind.. would i find any trace of me at all?

We are like birds, flying free in the limitless infinite universe.. Inside the epic cosmic silence.. inside our heads.. We are free, we are young, so very young.. You are made out of fuild gold, i am made out of sharp silver and everytime you set i rise, everytime you shine i gloom, everytime you bring the warmth on my face i give hope to those who need it. You are like and sun and i am like the moon.. We are just another pair of rocks in the sky.. the only difference between us is that you are on fire..

Νατάσα Μποφίλιου-Κρύψου

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

Γκαμπριελ Γκαρσία Μάρκες

"Ζούμε στην εποχή των σουπερμάρκετ των σχέσεων, όπου οι επιλογές είναι άπειρες, οι πειρασμοί παντού, ...οι άνθρωποι αναλώσιμοι και οι σχέσεις ("εάν εσύ δεν καλύπτεις τις ανάγκες μου θα βρω αμέσως κάποιον άλλο να τις καλύπτει") να διαλύονται με την παραμικρή δυσκολία. Πού να χωρέσει η ομορφιά, η πίστη, η αφοσίωση σε αυτό το τόσο χρησιμοθηρικό πλαίσιο; Οι άνθρωποι επικεντρώνονται όχι στο άτομο, αλλά στην κάλυψη της ανάγκης όπου το άτομο λειτουργεί μόνο ως μέσο και δεν έχει καμία αξία από μόνο του. Αυτό, βέβαια, είναι και το τέλος του ρομαντισμού. Όταν η έμφαση μετατίθεται από την πολύτιμη μοναδικότητα ενός ατόμου στην κάλυψη των αναγκών με οποιονδήποτε τρόπο, τότε οι σχέσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια σειρά καιροσκοπικών ενεργειών. Ποιος είπε ότι ο οπορτουνισμός ανήκει μόνο στο χρηματιστήριο; Οι άνθρωποι θέλουν να τα έχουν όλα ταυτόχρονα χωρίς να κάνουν καμία θυσία για τίποτε...

Σήμερα, ναι έχει αλλάξει η εποχή...

Απελευθερώσαμε τις ενοχές μας και τις σέρνουμε πίσω μας, ώστε να μην τις βλέπουμε. Χρειαζόμαστε κάποιον να μας βοηθήσει, να τις σύρουμε μαζί, γιατί έγιναν πια πολύ βαριές... Δεν σηκώνονται! Πίσω από τα συναισθήματα κρύβονται οι ελλείψεις μας! Και αντί να αφήσουμε τις ενοχές, φορτωνόμαστε και των άλλων... Πολύ βαριά πια τα συναισθήματα. Πάντα με συναλλαγή. Σου δίνω τώρα, μου δίνεις και τώρα και αύριο και για πάντα! Και εκεί...στο "για πάντα", χαλάει η συνταγή. Γιατί κάποιος δεν αντέχει το βάρος πια και φεύγει... Οπότε πάει χαμένη "η επένδυση"... άντε πάλι από την αρχή.

Μήπως να το πάρουμε αλλιώς; Μήπως να γίνουμε πιο αληθινοί? Και να δείξουμε ποιοι είμαστε? Να μην είμαστε και δήθεν στην αγάπη, όχι τίποτα άλλο...Φτάνουν όλα τα "δήθεν" που έχουμε επωμιστεί. Μέχρι και δήθεν πνευματικοί γίναμε. ΄ Έτσι για να μην ξεφύγουμε από την μόδα!Ξέρουμε άραγε τι σημαίνει "αγαπώ"; Ξέρουμε πόσο αυτό το "αγαπώ" γεμίζει" την ψυχή μας, αν προέρχεται από την καρδιά μας και όχι από υπολογισμό. Ξέρουμε άραγε ότι "αγαπώ" σημαίνει ξεχείλισμα και όχι στέρημα; Ξέρουμε άραγε ότι "αγαπώ" σημαίνει νιώθω; Και μέσα σ' αυτό το "νιώθω" είναι ο αληθινός μας Εαυτός, που μας γεμίζει, ώστε να μην χρειαζόμαστε "γέμισμα" από "δώσε"!

Στο σκοτάδι, στη σιγή μου, έχω ένα μυστικό που νιώθω την χαρά μου και τον πόνο μου. Άδεια βράδια και οι φόβοι μου. Κι έχω έναν άγγελο που κάποτε μ' αγαπούσε χωρίς να ξεχνά ότι έλεγα ψέμματα. Είχα τα όνειρά μου κι όλα χάθηκαν μπρος σε όλους, κι αν σάλπαρα της αυγή σε στροφές και παγωμένα νερά, έχω τη δύναμη των ματιών μου. Πάλι είμαι τα πάντα, πάλι είμαι ένα τίποτα.

Κι όταν ακόμα νομίζεις πως για πάντα έχω χαθεί, θα ανατέλλω

Even a broken clock, shows the right time two times a day.

Colour Youth: Stand up for your kisses!!!

Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες.
Και δεν θα συλλογιέμαι παρά
ένα κομμάτι από τον πατέρα
κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα
-αυτά που μ' άφησαν-
και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν.
Και τους φίλους μας που χάθηκαν.
Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα
ίσα ολόισα στη φωτιά
και θα μπω όπως και χτες
φωνάζοντας "φασίστες!!"
στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες
μ' ένα κόκκινο λάβαρο
ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.
Θ' ανοίξω την πόρτα
και είναι -όχι πως φοβάμαι-
μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
και πως εσύ πρέπει να μάθεις
να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
χωρίς όπλα όπως εγώ
- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-
γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ
"έτσι" "αόριστα"
σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ΄όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις!-
Προβοκάτορας.

25 ΜΑΪΟΥ, Κ. Γωγου

photo project by young french talented artist NICOLAS SINK

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος

Merry Christmas and Happy New Year

Frohe Weihnachten und Glückliches neues Jahr

Hyvää Joulua ja Onnellista Uutta Vuotta

God Jul och Gott Nytt År

Joyeux Noël et Joyeux Nouvel An

Buon Natale e Buon anno

Feliz Navidad y Feliz Año Nuevo